Moe

Eergisteren bereikte ons het bericht,

Es zat op een Delfts terras met een wel heel raar gezicht. Dus ging ik als oudste zuster naar haar toe.

Ze keek me aan en zei, 'IK BEN ZOOOOO MOE!'.

'Kind je ziet er niet uit, riep ik verbaasd.

Ik zou zo doorgelopen zijn in alle haast. Ik herkende je niet, er is iets met jou aan de hand.

Is het je huid, het bloed uit je mond of de kleur van je ogen???? Die hadden mijns inziens best wel wat groener gemogen!'.

Maar nee, ze is moe en daarom komt ze niet meer aan bloggen toe. 'Wat een kul' riep ik luid, 'daarvan zie je er heus niet zo slecht uit. Hup van het terras en terug naar huis. Achter je computer en naar je vogeltje muis. Bloggen moet je, daar gaan alle klachten van over. Het zijn de woorden waar jij mee tover (t)'.

Dus zussie, een raad van je broer en je zus, snel aan de blog want anders doen we dit dus.

WHOEAAAAAAAAAAAAAA.