zware en lange dag.
Gister was het een zwaar dagje Ik en mijn ouders gingen al vroeg boodschappen doen omdat we om 1 uur in de kerk moesten zitten. Zogezegd zo gedaan. Toen we aankwamen zat de kerk al behoorlijk vol maar voor ons was er nog een plekje achterin fijn bij de kachel. Stiekem zat ik naar al mijn familieleden te kijken die ik al een lange tijd niet gezien had. Ik zat tenslotte op een prima plekje waar ik alles kon overzien zonder dat iemand mij in de gaten had. Toen de kist van tante illie binnen gedragen werd moesten we allemaal staan en zingen. Ik moet zeggen dat ik de kerk intressant vond de verhalen die simpel uitgelegd werden. Maar ik kwam er ook achter dat ik niet echt een type voor de kerk ben regelmatig zat ik dan ook weg te dromen iets waar ik een ster in ben. Toen de kerk achter de rug was gingen we naar het crematorium. Ook daar was het behoorlijk druk en moest ik een stukje lopen en staan. Ik wilde netjes lopen vooral niet dat mensen denken van o daar komt een spast. Alles ging goed ik moest mij behoorlijk concentreren op mijn looppatroon maar het lukte mij ik kon zelfs een half uur staan en dacht even Esje is naar de kerk geweest er is een wonder gebeurd Ik wilde zelfs meedansen op Jan Smit maar ik dacht laat maar zitten. Toen ik even later thuis kwam had ik toch wel weer behoorlijke spierpijn. Gelukkig heb ik een paar pillen van mijn broer ingenomen en deze doen goed hun werk.Al met al een lange zware dag. Groetjes van mij.

1 reacties:
En Esje ik heb je toch gezegd, wonderen bestaan hier niet. Je moet gelovig zijn, en jij vraagt je steeds af of er wel een hemel is. Aan ongelovige Thomassen heeft Onze Lieve Heer niets hoor.Dus blijf maar wie je bent, anders moet ik ook mijn leven weer anders in gaan richten. En neem maar lekker een pilletje van je broertje in, en blijf vandaag maar op je moeders stoeltje zitten.Komt alles weer op zijn pootjes terecht kus van je moes
Een reactie posten
Aanmelden bij Reacties posten [Atom]
<< Homepage