Familie.

Gister vertelde iemand mij iets waar ik toch een beetje boos om word. Laat ik bij het begin beginnen er zit een dame op mijn werk zij heeft sinds een jaar een vriend. Niet zomaar een vriend volgens mij is het een supervriend als ik haar verhalen mag geloven. Het is mijn vriend dit mijn vriend zo soms word ik er wel eens een beetje simpel van. Gister kwam ze met het verhaal naar mij toe dat haar vriend vertelde dat zij maar eens via tempo team een baan moet zoeken . Toen ik vertelde dat ze dan echt niet meer op combiwerk kon komen vertelde ze dat haar vriend daar ook wel een plannetje voor had. Een uitkering aanvragen.Ik heb geleerd dat ik deze dame maar moet laten kletsen zij staat zo negatief in het leven dat je er spontaan van de flat zou springen. Nou moet ik ook zeggen dat haar familie niet echt meewerkt Haar zus vind het een compleet drama dat zij daar zit. Mijn familie denkt daar totaal anders over. Ze vinden het geen compleet drama Een paar weken geleden was ik wel een beetje van mijn stuk het lukte niet echt en de klant die wij zouden krijgen ging ook niet door.Dat betekent in mijn geval weer terug naar de verpakking. Toen ik dat vertelde tegen mijn familie kreeg ik enorm veel steun dat had ik toen effe nodig. En nu kan ik er weer tegenaan ik besef dat niet iedereen zo'een familie heeft en als ik zo'een zus als haar zou hebben ja dan zou ik zo een stripje prozac in nemen en die vriend die zou ik dumpen in zee. Groetjes van mij