Laatste Eer

Vandaag naar de Laatste Eer geweest om afscheid te nemen van mijn kwebbel vriendin Het viel niet mee vooral toen ik haar in de kist zag liggen  Eerlijk gezegd herkende ik haar niet meer Zij had een bol gezicht en was blauw Een collega van mij zei waar andere bij zaten in de rouwkamer Godverdomme ik kan hier niet tegen Ik  ga weg Een beetje schaamde ik mij wel en dacht lul nu eens normaal Ik liep weg maar ging later met iemand anders terug daar stond ik bij haar gezicht en wilde haar aanraken dat deed ik niet Ik dacht alleen maar meid had ik je niet kunnen redden  Natuurlijk kon dit niet maar soms gaan deze gedachten door mijn hoofd Ik vind het nog steeds moeilijk dat zij mij als laatste zag maar dat kan ik wel een plekje geven Haar dochter pakte mij beet en zei je komt toch ook morgen en ook zei ze Ik zal de ketting morgen dragen hoor Toen dacht ik stoute Nicoline je hebt toch de ketting laten zien aan je dochter  Achteraf gelukkig maar  Ook zag ik dat onze voorman het moeilijk had ook hij stond erbij toen het gebeurde omdat ik naar hem heb staan schreeuwen  Ik dacht wat zal je nu denken Het viel mij op dat mijn collega's weer lekker gekleed waren nee het stelde weinig voor Als ik ooit ga hemelen dan zie ik het niet voor mij dat zij zo naar mijn begrafenis komen  God zeg ik zou mij doodschamen voor mij familie zeg  Het leven gaat door en het gaat heus wel goed met mij maar ik mis mijn kwebbel vriendin Wat zal het morgen stil zijn in de bus Groetjes van mij