Bah

Nog steeds denk ik aan de dame die zo op oorlogspad is  Ik vind het zo balen van mezelf hoe kon ik zo dom zijn om met die dame in zee te gaan Het was een dame die ik kende van mijn oude werk onze kluisjes zaten naast elkaar en een aantal jaar zei ik echt niets tegen haar Ik  vond haar niet aardig en haar uitstraling stond mij niet aan. Toen een collega overleed van mij waar ik bij was kwam ze ze wilde alles weten Ik gaf antwoord op haar vragen Ik zag er echt geen kwaad in Op een gegeven ogenblik moest ik echt mer haar samenwerken we praten wat en ze vroeg naar mijn Facebook Ik zag er geen kwaad in en gaf het haar Ze vroeg naar mijn telefoonnummer weer zag ik er geen kwaad in en gaf het haar Er ging weer een collega dood en ze ging mij bellen en bellen langzaam aan ging ze mij claimen Iedere avond hing zij aan de telefoon met mij Als ik haar nummer zag liet ik hem gaan maar ze bleef bellen  Er kwam een feestje en ze nodigde mij uit ik had er echt geen zin in Omdat als ik op haar Facebook keek haar mensen mij mensen niet zijn  Ik vertelde haar dat ik pijn in mijn rug had wat niet gelogen was En toen was het klaar ze was boos Nog 1 keer kwam ze bij mij thuis we praten en voor mijn gevoel was het over Ik dacht bij mezelf nog even doorzetten door de avond en daarna wil ik nooit meer wat met haar te maken hebben  Ze ging weg en ik dacht mooi opgerot Toen v/d week haar vriendin kwam en vertelde dat zij zei over mij dat ik lieg over mijn rug en met een vriendinnetje van mijn werk omga en daardoor veranderd ben dacht ik goed dan is het nu echt over Zij is nooit een vriendin geweest ook al had ze dat gewild  Tja het is een dame wat graag stookt hoe het gaat als ze terug komt weet ik niet maar nogmaals ze krijgt geen woord van mij Ik weet dat zij met de meeste mensen ruzie heb Nee zulk soort mensen laat ik niet meer in mijn leven toe Had ik maar naar mijn gevoel geluisterd Groetjes van mij.